En check ook z’n website eens: Een knusse woonkamer vol grammafoons die je zelf aan en uit kunt zetten. En sfeervol ingericht met schilderijen gebaseerd op Instagram uploads. Erg creatief!
Studio Brussel heeft een lijstje gemaakt. Ik hou van lijstjes. Lekker de dingen op orde. Ik hou ook van De Belgen. En wanneer Belgen een lijstje maken, kun je mij opdweilen.
Een week lang draaiden mijn lievelingsburen alleen maar Belgische muziek. In die week konden luisteraars stemmen op hun favoriete liedjes. Afgelopen vrijdag werd de lijst uitgezonden en was het 10 uur lang alsof er een engeltje in mijn oor pieste.
dEUS haalde maar liefst 7 noteringen in de lijst die ook op Spotify te vinden is. Veel luisterplezier!
Deze knettergoede band verdient meer aandacht!
Begonnen in het noorden van Holland spreidt de Splendid-vibe zich uit door heel Nederland. De Hagenezen zijn vanaf 2001 al bezig om hun, zoals ze het zelf noemen: ’popmuziek met een rocksteady vleugje reggae, soul en rock’ ten gehore te brengen.
Ze hebben vorig jaar twee Haagse prijzen gewonnen. Onder meer de Haagse Popprijs voor beste recording. Het album “Connect back to the stars” is werkelijk een oppepper voor je gemoedstoestand.
Zij hebben mij al de herfst doorgesleept en geen winterslaap voor mij, kan echt geen dag zonder het liedje Music!
Ik roep bij deze alle Meneren en Mevrouwen die iets te zeggen hebben bij onder andere Lowlands , Mundial, Paaspop, Pinkpop, alle bevrijdingsfestivals:
BOEK DEZE MENSEN! U KRIJGT GEEN SPIJT!
En laat zien dat je de eerste bent die goed Nederlands talent een podium geeft.
Ik zal het maar bekennen. Ik hik al weken tegen dit artikel aan. Sinds er door mijn gewaardeerde Spotify collega Thierry geschreven is dat ‘Deen binnenkort een recensie gaat typen’, ben ik dichtgeslagen.
Ook omdat ik eigenlijk niet zo goed wist wat ik te zeggen had over Ornaments.
De voorganger van Ornaments, Never be scared/don’t be a hero, zit al een tijdje verankerd in mijn systeem.
Ik ken hem uit mijn hoofd, de stem van zanger Marien raakt mijn hart en de teksten, ach die teksten…
Gisteravond in bed zag ik ineens het licht. Ik bedacht me dat er eigenlijk van alles over te schrijven valt!
Bijvoorbeeld dat Moss bestaat uit Jasper Verhulst, Marien Dorleijn, Finn Kruijning en Michiel Stam. Dat de plaat is opgenomen in Vlieland en wordt uitgebracht onder het label Excelsior.
Natuurlijk zou ik vermelden dat ze bij DWDD zijn geweest, met hun nieuwe single “What you want” .
En dat het nummer “The Hunter” echt een pareltje is. En dat met weinig poespas een liedje heel veel kan zeggen, net als in “Give love to the ones you love”. En dan die heerlijk lange percussie outro van “Ornaments”, ik ging dan typen dat ik daar geen genoeg van krijg.
Dan nog even de website van Moss linken voor wat tourdata, vertellen dat er lovende recensies zijn over Ornaments , dat het album de 27e van januari in de winkels ligt en dat je hem ook kan beluisteren op de luisterpaal.
Met een gerust hart ging ik slapen.
Nu zit ik hier, laptop op schoot, koptelefoon met de muziek van Ornaments in mijn oren. En hoor ik mezelf zeggen, “Nee dat is niet genoeg!”.
Ornaments.
De liedjes lijken kleiner. Subtieler. Er zijn geen overdreven versieringen aan toegevoegd. Het is puur. Er is strakke percussie te horen. De stem van Marien is nog steeds geweldig.
Maar het beste wat ik kan zeggen is, luister het zelf eens.
En nog eens.
En dan, als je het een paar dagen niet gehoord hebt, nog eens. En dan hoor je het ineens. Woorden zijn dan overbodig.
Napster, kent u ze nog? Mooi voorbeeld van een sterk merk.
In het eerste leven was Napster het filesharing platform waar voor het eerst grootschalig muziek werd uitgewisseld. Nadat de platenindustrie dit eerste leven in 2001 ten einde had gebracht keerde Napster een paar jaar later terug als legale downloadwinkel, met mooie integraties met mobiel. Dit werd echter geen groot succes.
Na de overname vorig jaar door het Amerikaanse Rhapsody is Napster opnieuw terug, nu als streaming muziekdienst. Na de introductie van Deezer een paar maanden geleden opnieuw een geduchte concurrent voor Spotify. In Europa is Napster voorlopig alleen beschikbaar in de UK en Duitsland.
Napster geeft nog geen info over de labels waarmee samengewerkt wordt. In tegenstelling tot Spotify biedt Napster een webinterface en is géén Facebook account nodig om je aan te melden. Ook zit er een belangrijks verschil in de prijsopbouw. Napster biedt onbeperkt streaming vanaf ’Home connected devices’ voor 5 Pond (ongeveer 6,50 Euro) per maand of 50 Pond per jaar. Voor Sonos gebruikers dus wat goedkoper dan Spotify. Voor toegang vanaf mobiel moet het dubbele worden betaald. En dat is toch een paar Euro meer dan bij Spotify. De tarieven in Duitsland liggen zelfs nog wat hoger.
Kort samengevat: Beide diensten hebben plussen en minnen, waarmee Napster zeker een belangrijke concurrent voor Spotify zal worden. Of en wanneer Napster ook in Nederland beschikbaar komt is mij nog niet bekend.
Op 30 januari volgt de officiele release op CD (én vinyl), nu al te beluisteren op Spotify: Ornaments van Moss.
Binnenkort een uitgebreide recensie van Deen. Hieronder mijn eerste indruk.
Als Excelsior supporter had ik het geluk om de nieuwe nummers van Moss al op 30 december voor het eerst live te horen bij het Excelsior-feestje “We vieren het toch”. Eerste indruk: Goed optreden, gewaagd, wat minder toegankelijke nummers en wat minder “liedjes” dan de veelgeprezen voorganger Never Be Scared/Don’t Be A Hero of het eerste album The Long Way Back.
Maar ik had het mis. Dat bleek al snel toen ik de single ‘What you want’ een paar keer beluisterde. Een week geleden kreeg ik via de Excelsior supporters actie het nieuwe album in de brievenbus. Na ruim 10 keer luisteren blijken het weer echte “liedjes” te zijn. Prachtig mooie gitaarriffs, experimenten met keyboards, hele coole ritmes van drummer Finn en terecht een meer prominente rol voor bassist Jasper. En dat alles perfect gedoseerd, in dienst van jawel, het “liedje”.
Of zoals zanger Marien het zelf een keer zei: Het zijn “liedjes”, wat rustiger dan het vorige album, waarmee we live wel weer helemaal los kunnen gaan. Erik van den Berg van OOR noemde het al een gevalletje buitencategorie. Daar sluit ik me graag bij aan. Prachtplaat!
Update (19 Jan): Het album is nu niet meer op Spotify te vinden. Alleen de single ‘What you want‘ staat nog online. Toch iets te vroeg wellicht?
De EBBA’s werden uitgereikt op de openingsavond woensdag jl. van het Noorderslag Festival te Groningen. Gepresenteerd door levende legende Jool’s Holland, die in zijn gelijknamige tv show ontelbare grote talenten heeft ontvangen.
De artiesten die in de prijzen vielen waren; Afrojack (Nederland), Alexandra Stan (Roemenië), Ben L’Oncle Soul (Frankrijk), Elektro Guzzi (Oostenrijk), Selah Sue (België), Agnes Obel (Denemarken), Anna Calvi (UK), Boy (Duitsland), James Vincent McMorrow (Ierland) en Swedish House Mafia (Zweden).
Er zijn een aantal regels waaraan een artiest moet voldoen om een EBBA te winnen. Zo wordt er gekeken naar airplay op radiostations, festival programmeringen en het debuut album moet in het jaar van uitkomen, voet aan de grond zetten in het buitenland.
Alle bovengenoemde artiesten zijn prijswaardig als je het mij vraagt.
Er is natuurlijk veel gezegd en geschreven over Selah Sue. Parodies zijn gemaakt, sommige grappig andere wat minder. Men heeft afgelopen zomer veel van Selah Sue kunnen zien, ik denk dat ze wel op elk Nederlands en Belgisch festival optrad. Haar debuut album is erg goed ontvangen (lees= het regent prijzen voor mevrouw) en de eigenwijze Sanne Putsys die op haar 18e een platencontract met Universal afwees, is ook zonder hen erg goed bezig.
Nu, alle negatievelingen op een rijtje graag.
Klaar?
Selah Sue heeft NAAST een prestigieuze EBBA óók het EBBA Public Choice Award gewonnen. Zij is tussen al die grote namen gekozen als publiekslieveling. Een betere prijs kan een artiest zich toch niet wensen?